Rozdział IV

Gryfonka poprosiła Ginni by poszła do jej pokoju i przyniosła jej coś do ubrania bo ona nie miała ochoty spotykać się z Ronem . Ruda niechętnie ,ale się zgodziła i szybko poszła w razie czego po Harrego by potem pójść z nim do Rona po rzeczy dla Hermiony . W tym czasie Miona poszła do łazienki . Zdjęła brudną koszulę i wrzuciła ja do kosza na brudy . Odkręciła wodę z kranu i nalała kilka olejków aromatycznych do wanny . Podczas ,gdy wanna napełniała się wodą Gryfonka rozczesywała swoje włosy . Gdy wanna była już pełna Hermiona związała włosy w kok i  weszła powoli do wanny . Woda była strasznie przyjemna , nie za gorąca , nie za zimna .  Jej ciało muskała delikatnie woda a olejki dodawały nastroju i rozluźniły Mionę . Dziewczyna kompletnie się wyluzowała . Nie myślała już o niczym tylko o tym by ta chwila trwała jak najdłużej . Hermiona leżała w wodzie tak jeszcze przez dobre 30 minut . Niestety potem woda z krystalicznej i gorącej zmieniła się w chłodną i wręcz czarną od brudu i pyłu z opustoszonego domu . Gryfonka nie chętnie wyszła z wanny i otuliła się ręcznikiem . Usiadła na krzesełku przed toaletką z ogromnym lustrem ,które pan Weasley specjalnie zamontował dla dziewczyn co było błędem bo zaczęły przesiadywać tam godzinami i robiła się kolejka do łazienki . Dziewczyna wzięła balsam waniliowy i zaczęła od nakremowania nóg , potem rąk a na końcu brzucha i innych części ciała . Potem odłożyła balsam i rozpuściła koka w celu rozczesania po kołtunionych włosów . Gdy już wyglądała w miarę normalnie sięgnęła po kosmetyczkę w celu umalowania oczu i ust błyszczykiem . Zrobiła ładną kreskę eyelinerem nad okiem potem nałożyła tusz na rzęsy i pomalowała usta błyszczykiem truskawkowym . W końcu wyglądała przyzwoicie a wręcz ładnie. Gryfonka wyszła z łazienki i poszła w stronę pokoju Wybrańca i Rudej . Zapukała bo nie była pewna czy Ruda jest sama i czy może wejść bez pukania . Odezwał się cichy męski głos .

           - Proszę .

          Gryfonka weszła do pokoju .

          - O Harry . Przepraszam ,że przeszkadzam ,ale Ginni miała dla mnie zostawić tu ubrania .

          - Tak zostawiła je tu dla ciebie i prosiła ,że gdy będziesz gotowa to żebyś zeszła na dół.

          - Dziękuje , będzie mi przeszkadzało jeśli ubiorę się dzisiaj u was ? Nie chcę za bardzo spotykać się z Ronem .

         - Pewnie ,że tak ja już i tak wychodzę . Harry złapał już za klamkę od drzwi i miał wyjść ,ale się zatrzymał . -  Wyglądasz bardzo ładnie , i przykro mi z powodu ciebie i Rona . Ginni mówiła ,że wy … no …

         - Harry dziękuje i nie przejmuj się tym , najwyraźniej tak miało być . Uśmiechnęła się do niego i powiedziała ,że postara się zaraz przyjść na obiad . Harry się zgodził i zszedł na dół . Gryfonka zobaczyła na łóżku Ginni kupkę jej ubrań . Nie za bardzo zastanawiała się co Ruda dla niej wybrała , jej przyjaciółka miała dobry gust więc Miona była przekonana ,że to na pewno coś ładnego . Podniosła kupkę ubrań i wtedy się przekonała co Ruda dla niej wybrała . Była to jej druga ulubiona sukienka . Pierwszą jej ulubioną sukienką była fioletowa balowa suknia ,ale tylko do kolan z różą na boku przy biodrach . A drugą sexi czarna . Bardzo ładnie podkreślała jej figurę i uwydatniała kształty . CO ONA WYMYŚLIŁA ? zadawała sobie to pytanie ,gdy zakładała sukienkę wybraną przez Rudą . Gdy już była gotowa zeszła na dół na obiad . Tak właściwie było już dawno po obiedzie ,ale ze względu na wszystkie wydarzenia pani Weasley przełożyła specjalnie dla niej obiad na 19:00 zamiast 17:00.

           Hermiona zeszła po schodach do kuchni ,gdy stanęła w wejściu chłopakom opadły szczęki a Ginni ubrana w swoją ulubioną zwiewną ,ale bardzo seksowną sukienkę uśmiechnęła się i mrugnęła .

            Hermiona podeszła do stołu i usiadła jak zwykle obok Harrego lub Ginni oraz Rona ,ale po kłótni z Ronem poprosiła by bliźniacy zamienili się z nim miejscami.

            Harry ustąpił miejsca Ginni by mogła siedzieć obok hermiony a sam usiadł obok

rudej i jej mamy . Hermiona uśmiechnęła się do niej ,ale nie był to zwykły uśmiech

tylko uśmiech typu : co ty kombinujesz głuptasie ? .George już odsuwał krzesło obok

Hermiony , gdy nagle odepchnął go Fred i zajął jego miejsce .

           - Co ty wyprawiasz ? Zapytał się George z oburzeniem ponieważ po raz pierwszy

chciał usiąść obok seksownej panny Granger , która była tak ładnie ubrana ,że

spodobała mu się i obudziła w nim pewne pragnienie pożądania .

           - Ty siedziałeś tu na śniadaniu .

           - I co z tego wypad .

           - Spadaj

           - Sam się zbadaj Fred.

           - Ty się zbadaj George .

           Chłopcy kłócili się tak przez moment po czym zaczęli rzucać w siebie kulkami

ziemniaczanymi ,które miały być na obiad .

           Dziewczyny zaczęły chichotać ponieważ wyglądało to komicznie zresztą wszystko co

robili bliźniacy było zabawne lub tak wyglądało . W końcu do kuchni weszła pani

Weasley z panem Weasley’em.

          - Na miłość boską ! Fred , George !

          - Spokojnie kochanie . Uspokoił żonę pan Weasley . – Hermiono wyglądasz

olśniewająco.

         - Dziękuje . Gryfonka zarumieniła się .

         - Nie ma za co , chłopcy siadać !  W końcu chcemy zjeść w spokoju obiad , prawda ?

         - Tak tato . Powiedzieli chórkiem i usiedli , w końcu George ustąpił Fredowi i usiadł

obok Rona zamiast obok seksownej Gryfonki .

        W końcu wszyscy mieszkańcy nory usiedli przy stole , na początku cała rodzina wraz z

Harrym i Hermioną rozmawiali o Hogwarcie i quidditchu , potem dopiero ,gdy

państwo Weasley skończyli jeść i poszli do siebie do pokoju zaczęli rozmawiać o

czym innym .

           - Hermiono możemy pogadać potem ? Zapytał Harry .

           - Tak no pewnie , możesz mi pomóc umyć naczynia .

           - Dzisiaj nie jest twoja kolej . Zauważył zaskoczony wybraniec .

           - Tak , wiem ,ale mimo wszystko to ja mam ochotę dzisiaj umyć naczynia , mam

ochotę komuś pomóc .

          - Dobrze pomogę ci . Powiedział radośnie Harry .

         Gdy już wszyscy zjedli ,ale zostali przy stole by jeszcze rodzinnie porozmawiać na

przeróżne tematy Hermiona pozbierała naczynia i  podeszła do umywalki .

           Odkręciła kran i zaczęły myć naczynia . Harry podszedł do Hermiony i pomógł jej

myć , normalnie Ron by się śmiał i dziwił co on wyprawia ,ale dlatego ,że harry

mieszkał z jugolami wiedział o co chodzi , często ciotka petunia kazała mu zmywać

naczynia po obiedzie i innych posiłkach .

          - O czym chciałeś ze mną porozmawiać Harry ?

          - Przepraszam ,że zaczynam ten temat ,ale …

          - Nie masz za co przepraszać Harry , mów śmiało .

          - Nie gniewaj się na Rona za to ,że nie chcemy cię wziąć ze sobą za rok w

poszukiwaniu horkruksów to dla …. W tym momencie Gryfonka mu przerwała .

         - Harry nie gniewam się o to , wytłumaczył mi już czemu mnie nie bierzecie , nie

gniewam się , było mi smutno ,ale rozumiem ….

         - To w takim razie o co poszło ? Zapytał wyraźnie zaskoczony i zdziwiony Harry .

    - O to jak traktuje swoje rodzeństwo, nie widziałeś jak potraktował dzisiaj Ginni ,ale

widziałeś jak zaatakował Freda , rozumiem ,że jest zazdrosny ,albo zły ,ale to nie

usprawiedliwia jego zachowania.

    -  Co się stało z Ginni , nic mi o tym nie mówiła . Zapytał ponownie zaskoczony tym co

usłyszał od swojej przyjaciółki .

    - Ginni dzisiaj weszła do pokoju jak się no ….. no wiesz całowaliśmy a Ron na nią

nawrzeszczał ,że wchodzi bez pukania to był szok dla Ginni , skąd mogła wiedzieć ,że

akurat wejdzie w takim momencie poza tym to jej pokój tak naprawdę .

    - Nic mi o tym nie wspominała ….

    - Pewnie nie chciała cię tym zamartwiać , poza tym już wszystko ok. sytuacja wyjaśniona .

    - Aaaa ok. rozumiem . Proszę mów mi o wszystkim co jest związane z Ginni , ona częto

mi nic nie mówi bym nie był zły lub coś ,ale ja chcę wiedzieć co się z nią dzieje i

jakie ma relacje z innymi , jest dla mnie ważna sama rozumiesz …

   - Harry już nic nie mów rozumiem będę ci wszystko mówić .

   - Dziękuje . Po czym wybraniec pocałował ją w policzek . W tym momencie nagle Ginni

przytuliła od tyły i znienacka wybrańca .

   - O widzę ,że czułości , mam się czuć zazdrosna ? Zapytała rozbawionym głosem Ruda .

   - Nie no co ty , tylko rozmawiamy .

   - O a o czym taki . Zapytała z zaciekawieniem .

   - O tym jaka jesteś Kochana . Wtrącił Harry i pocałował ją w policzek .

  - Dobra dobra . Uśmiechnęła się Ruda . – O a tak w ogóle Hermiono za chwilę idziemy

oglądać z Harrym zachód słońca , może ty i Ron się do nas przyłączycie ?

  - Ginni nie gniewaj się ,ale na pewno nie odezwę się do Rona dzisiaj a tym bardziej nie

zaproszę go na tak romantyczne spotkanie , a sama nie chcę wam przeszkadzać .

   - A czy towarzystwo kogolowiek by ci odpowiadało ?  W końcu jesteś tak ładnie ubrana ,

szkoda by było zmarnować taką okazję . Powiedziała smutnym głosem by złamać

Gryfonkę .

   - Nikt nie chce ze mną iść kochanie . Gryfonka uśmiechnęła się pociesznie i już miała

odejść gdy nagle

  - CZY KTOŚ W TYM DOMU , PŁCI MĘSKIEJ  CHCIAŁBY IŚĆ ZE MNĄ, HARRYM I

TĄ SEXI DZIEWCZYNĄ POOGLĄDAĆ ZACHÓD SŁOŃCA ?

  W pierwszej chwili odwrócił się Ron , bardzo mu brakowało Gryfonki ,ale jego honor nie

pozwalał mu na takie wybryki po dzisiejszej awanturze . Potem obejrzał się Fred i już

miał ochotę wstać ,ale nagle przed oczami przemknął mu George i podszedł do

Hermiony .

   - Milejdi …. Może chciałaby pani udać się ze mną na wieczorny romantyczny spacer wśród

towarzystwa tych zakochanych .

 Hermiona zaczęła się śmiać wyglądało to komicznie . Klękający George proszący ją o

pójście na spacer . Nie mogło być ni zabawniejszego . Wtedy Fred wstał , wyjął jedną

różyczkę z wazonu stojącego na stole i odepchnął Freda . Stanął przed Hermioną.

- Hermiono miłości moja czy udasz się ze mną na upojną …. Echem to znaczy romantyczną

noc w towarzystwie Ginni i Harrego ?

 - Spadaj Fred ja pierwszy ją zaprosiłem . Odpowiedział szybko George podnosząc się na

nogi .

  - Goń się George . Pokazał bratu język po czym go lekko i po przyjacielsku szturchnął w

bok .

    - Chłopcy , proszę . Hermiona się uśmiechnęła . Ja chyba jednak pójdę się położyć i

poczytać książkę .

- O nie , Miona nawet o tym nie myśl idziesz z nami a Fred idzie z tobą , zobacz jak się

postarał ukradł róże z bukietu mamy . Zaprotestowała szybko Ginni .

- Ha znowu wygrałem to dzięki mojej słodkiej twarzy George .

- Mamy taką samą twarz Fred debilu .

- Ciiii poniżasz mnie . Fred uśmiechnął się pociesznie do Georga po czym zaczęli się

szturchać i czochrać po włosach jako przyjacielski i braterski gest .

- W takim razie powodzenia , ja się zajmę naszym złośnikiem Ronaldem . Powiedział George

, przybił Fredowi żółwika i poszedł do Rona trochę mu podokuczać .

- W takim razie ustalone , Fred biegnij się ogarnąć a my zaczekamy przed domem .

Powiedziała Ruda po czym złapała Harrego i Mionę za rękę i pociągnęła w stronę

wyjścia .

Czekali przed norą ok. 15 minut zanim Fred raczył się pojawił w seksownej koszuli i szarych

jeansach . Ginni pociesznie się uśmiechnęła po czym mrugnęła do Freda a potem do

Hermiony i poszła z Harry za rękę w stronę jezioro nad który idealnie było widać

zachód słońca . Fred i Hermiona szli za nimi z tyłu na początku milczeli w końcu

Hermiona się zmogła i powiedziała :

  - No no co za elegant , nie pasuje to do ciebie . Po czym łobuzersko się uśmiechnęła .

  - Muszę jakoś wyglądać w towarzystwie tak ładnej  dziewczyny .

  - Podlizywanie się macie we krwi czy po prostu już tyle komplementów prawiliście ,że

macie wprawę ?

  - Nie wiem jak moi bracia ,ale ja komplementy prawię tylko wyjątkowym osobom .

  - Och Fred czuję się zaszczycona . Zachichotała radośnie . Potem już szli w ciszy . Od nory

do jeziora było ok. 20 minut drogi . Hermionie nie łatwo się szło po polanie w 7 cm szpilkach

pasujących do sukienki. Fred musiał to najwyraźniej zauważyć bo po chwili milczenia znowu

zaczął rozmowę.

- Może cię ponieść ?

- Nie , nie potrzebnie , dam radę nie jest tak strasznie . Poza tym u ciebie na ramieniu

strasznie podrzuca nie wiem czy to specjalnie jako atrakcje czy to ty tak krzywo

chodzisz . Uśmiechnęła się do bliźniaka łobuzersko po czym przyspieszyła kroku .

- Panno Granger nie wiem czy obrażanie mnie to dobry pomysł , pamiętaj do czego jestem

zdolny . Uśmiechnął się do niej łobuzersko a jego oczy zabłyszczały .

 - Tak a co możesz mi zrobić ? Wiedziała ,że bliźniak może zaraz zrobić coś głupiego ,ale

tylko na to czekała , potrzebna jej była rozrywka na rozweselenie tego jakże ponurego

dnia .

Bliźniak nie zdążył odpowiedzieć bo Ginni przerwała ich rozmowę informując ich ,że dotarli

na miejsce . 

Rozdział III

 Zrozpaczona i zraniona gryfonka biegła ile sił w nogach w stronę starego domu , który kiedyś był zamieszkany przez mugoli kilka wieków temu a teraz jest opustoszałą i zapomnianą ruderą . Nie obchodziło ją już nic , to ,że jest tylko w koszuli , to że nie ma butów , że nie jest umalowana , że każdy może ją zobaczyć  i wyśmiać ( oczywiście tylko czarodzieje bo mugole nie mieli pojęcia o tym miejscu , zresztą było ono dobrze strzeżono przez zaklęcia ) . Chciała tylko uciec i zostać na chwile sama . Ogarnąć swoje emocje i sprawy . Poukładać myśli i zastanowić sie co dalej . Często kłócili sie z Ronem ,ale on sie nigdy nie wyżywał  na nikim i nie ranił jej takimi ostrymi słowami , zawsze padały nic nie znaczące słowa typu : spadaj , mam cię dosyć , wkurzyłeś mnie , odejdź ,ale nigdy nie padały takie ostroe słowa jak podczas dzisiejszej kłótni . Możliwe ,że był zły ,ale to go nie tłumaczyło . Wiedział ,że ginni jest wrażliwa i ze łatwo ją urazić a mimo to nakrzyczał , nawet mało powiedziane. Nawrzeszczał to jest dobre słowo na opisanie jego czynu . Nawrzeszczał  na nią i po chamsku potraktował .

Fred wyszedł z nory i rozglądał sie po całym ogrodzie w poszukiwaniu Gryfonki , chciał jej pomóc. Podobała mu sie od dawna ,ale nie aż tak . Dopiero dzisiaj jak zobaczył ją w tym skąpym wdzianku zrozumiał jaka jest piękna i ,że pragnie jej i jej ciała. Nie patrzył na nią wcześniej i nie zalecał sie do niej ze względu na Rona ,ale teraz jak oni sie pokłócili i Ron ją tak potraktował , zresztą go też w końcu rzucanie się z pięściami na brata nie jest normą , nawet w ich rodzinie . Od ich kłótni  miał drogę wolną do Hermiony  i gotowy podryw przy okazji . Przecież dziewczyny lecą na czułych i wrażliwych kolesi ,którzy je chętnie wysłuchają i im pomogą . On miał okazje teraz u niej zapunktować . Miał nadzieje ze gryfonka zwróci na niego uwagę i może to z nim Będzie chciała spędzić dzisiejszy wieczór a może nawet  noc – tak na poprawę humoru po przedstawieniu z Ronaldem. Hermiona w końcu dobiegła to starego domu. Wyglądał on tragicznie . Zniszczony z dziurami w ścianach , wyrwanymi drzwiami z nawiasów , potłuczonymi oknami i pajęczynami w każdym zakątku . Stała tak przez moment i patrzyła na dom porośnięty bujną roślinnością , wyobrażała sobie jaki ten dom musiał być kiedyś piękny i ile szczęścia musiało w nim być . A teraz został on porzucony , zapomniany … w sumie jak ona . W końcu Gryfonka z strachem w oczach odważyła się wejść do środka. Było w nim ciemno mimo ,że promienie słońca wpadały przez różne dziury w dachu i inne szczeliny w domu . Wszędzie było pełno pajęczyny . Zamiast dywanu była trawa i kamienie – niektóre z tego domu . Kujonka szła pustym , wąskim korytarzem na ,którym na końcu znajdowały się schody . Po bokach były różne drzwi do różnych pokojów , łazienki oraz kuchni . Hermiona na początku chciała obejrzeć cały dom ,ale gdy zbliżyła się do schodów pokusa wejścia po nich na piętro była o wiele większa niż przeszukanie domu w celu znalezienia chociaż jednej oznaki tego ,że kiedyś było tu pięknie i mieszkali tu ludzie .

Ostrożnie postawiła nogę na  starych i strasznie skrzypiących schodach. Bardzo się bała ,ale coś ją ciągnęło na górę .

Fred strasznie chciał znaleźć hermione , na niczym mu teraz bardziej nie zależało niż na znalezieniu jej . Nie wiedział gdzie Gryfonka mogła sie udać. Był bez radny , mógł jedynie zdać sie na intuicje , która często go zawodziła. Chłopak usiadł na moment na zielonej trawie obok nory ,zamknął oczy i zaczął Myślec gdzie by sie udał , gdyby był zrozpaczona nastolatka . Nic mu nie przychodziło do Glowy . Ani jeden nawet najmniejszy pomysł . Chłopak był przekonany .że już jej nie znajdzie . Poddał sie i wstał . Postanowił odpuścić i pójść do domu . W tym momencie wpadł mu do Glowy jeden pomysł : "opuszczony mugolski dom" . No tak idioto jedyne miejsce gdzie będzie sama i będzie czuła się jak w domu w końcu jest z rodziny mugoli i żyje wśród nich  -powiedział do siebie po czym szybko pobiegł w stronę domu .

Gryfonka ostrożnie weszła po schodach bojąc się ,że w każdej chwili może spaść i coś sobie zrobić , była by wtedy bez radna – nawet nie wzięła różdżki . Gdy już weszła na górą zobaczyła pokój zabity deskami . Normalnie by go ominęła na kilometr ,ale w tym momencie było inaczej to właśnie do tego pokoju ją tak ciągnęło , to właśnie dla tego pokoju pokonała strach i weszła po tych cholernych schodach . Zaczęła zrywać deski . Z całej siły starała się je oderwać w końcu gdy jej się udało otworzyła drzwi . Doznała szoku . Pokój ani trochę nie był zniszczony jak reszta domu , tapeta była tylko trochę zdarta a na suficie były plamy od wilgoci. Oprócz tego wszystko było poukładane i czyste . Był to pokój dziecięcy . Była w nim kołyska , zabawki i inne przybory dla dzieci . Na półkach było pełno poustawianych zdjęć rodziców dziecka . Większość była ze szpitala, gdy mama tego maleństwa nosiła je jeszcze w brzuchu . O dziwo nie było ani jednego zdjęcia dziecka . Nawet śladu po jego pobycie w tym miejscu . Jakby nigdy się nie narodziła . Hermiona zaczęła przeszukiwać szuflady , były w nich same ubranka dla dzieci i tego typu rzeczy w końcu natrafiła na wycinek z gazety :                 

                                          POTWORNY WYPADEK SAMOCHODOWY   

Straszny wypadek wydarzył się rodzinie Wolton. Historia jest przerażająca i drastyczna . W

dniu 28.05.1986r. na ulicy Embrighten Road w wypadku samochodowym zginął mąż panny

Luise Wolton. Pijany kierowca ciężarówki wjechał w samochód pana Roberta Woltona z

niesamowitą prędkością. Panna Luise nie została poinformowana o wypadku samochodowym

, z powodu pobytu w szpitalu . Dopiero ,gdy pani Luise wyszła ze szpitala po poronieniu

dowiedziała się o tragicznej śmierci jej męża . Zdesperowana Luise wiele razy  próbowała

popełnić samobójstwo jednak nigdy jej się nie udało . Kilka razy była w psychiatry ku

dopiero ,gdy stwierdzono ,że wyzdrowiała i nie potrzebnie przebywa w szpitalu . Wypuścili

panią Luise po czym po jednym dniu dowiedziano się o jej samobójstwie . Powiesiła się  

jednak przedtem poszła zrobić sobie tatuaż o treści  „ na zawsze dla Roberta i Sofi Wolton

moich skarbów bez , których nie umiem żyć” .

W Hermionę uderzyła fala płaczu . Kiedyś ,gdyby z nią zerwał Ron lub by mu się coś stało

ona też by zapewne się zabiła lub pogrążyła w depresji a teraz ? Teraz tylko czuła pustkę ,

złość i rozpacz , ale nie myślała o tym by coś sobie zrobić. Jedyne co to był płacz i łzy ,które

spływały w niezliczonej ilości jak strumienie wody po jej policzkach . Gryfonka usiadła przy

łóżeczku dziecka i pogrążyła się w płaczu . Kochała Ronalda ,ale po tym co jej zrobił już nic

do niego nie czuła . Po prostu musiała wyrzucić z siebie emocje poprzez płacz .

Fred w końcu dobiegł do opuszczonego domu . Bał się wejść do środka ,ale wiedział ,że

Hermiona tam jest i wiedział ,że musi ją z tamtą zabrać . Mimo ,że się bał to wszedł do

środka . Rozejrzał się po parterze w celu znalezienia Gryfonki ,ale jej nie ujrzał. Stanął na

środku korytarza i myślał co zrobić dalej może jej tu nie ma , może niepotrzebnie traci czas

na przeszukiwanie tej rudery . Może Miona już dawno wróciła do nory . Jednak musiał się

upewnić czy jej tu na pewno nie ma . Chłopak rozglądał się uważnie penetrując każdy kąt

opuszczonego domu . W końcu ujrzał schody prowadzące na piętro . Stanął przed nimi nie

pewnie . Zastanawiał się czy wejść po nich i zaryzykować czy spanikować i odejść . Po

chwili myślenia usłyszał kobiecy płacz . Nie zastanawiał się ani chwili dłużej i wbiegł po

schodach na górę W połowie schodów nagle poczuł jak pod nogą traci grunt. Stare schody po

jego ciężarem i mocnym naciskiem uległy i rozpadły się . Fred szybko ręką złapał się za

wystającą belkę . Teraz liczyły się tylko sekundy , czy będzie miał siłę się podciągnąć czy

spadnie i potłucze się ,albo złamie rękę lub nogę .

Hermiona pogrążona w płaczu , zwinięta w kłębek nagle usłyszała głośny huk jakby coś się waliło , szybko wybiegła z pokoju i pobiegła w stronę schodów . Zobaczyła kogoś trzymającego się ostatkiem sił za belkę . Szybko ,ale delikatnie zeszła po schodach ,by pomóc osobie . Nie myślała o tym czy jej się coś stanie czy ta osoba to ktoś zły lub coś w tym stylu . Liczyło się tylko to by pomóc tej osobie. Szybko chwyciła nieznajomą osobę za rękę i starała się ją podciągnąć .

Fred nagle poczuł jak ktoś łapie go za rękę i pomaga mu . Czuł ,że to była kobieta bo mężczyzna by miał silniejszy uścisk ręki i by go podciągnął jednym ruchem ręki. Jednak był wdzięczny bogu za to ,że chociaż ktoś mu pomaga . Z całej siły starał się podciągnąć w końcu się udało , dzięki pomocy kobiety . Ostatkiem sił wspiął się na schody i ujrzał te piękne orzechowe oczy i brązowe loki opadające na twarz dziewczyny .

- Fred ! O mój boże Fred . Dziewczyna rzuciła się na chłopaka . Zarzuciła mu ręce na szyję i mocno przytuliła .

- Miona jak dobrze ,że to ty . Chłopak przytulił ją jedną ręką a drugą podpierał się o stabilny stopień schodów .

 Gryfonka wyrwała się z jego uścisku złapała go za rękę i wciągnęła szybko na górę by ponownie nie spaść ze schodów .

- Nic ci nie jest ? W ogóle co ty tu robisz !? Była zła ,że tu przyszedł i naraził się na niebezpieczeństwo .

- Nie , jestem cały . To twoja zasługa . Przyszedłem tu bo się martwiłem ,że coś sobie zrobisz

lub coś ci się stanie .

- Jaki ty jesteś głupi ! Narażałeś się na niebezpieczeństwo , poza tym jestem duża i

umiem o siebie zadbać !

- Tak ,ale pokłóciłaś się z tym debilem i płakałaś  …. W tym momencie Gryfonka szybko otarła ręką oczy i policzki od łez . Chłopak kontynuował - ….. pod wpływem emocji dziewczyny robią różne rzeczy , a ja nie chciałem by ci się coś stało .

- To miło z twojej strony ,ale to i tak było głupie ! Gryfonka krzyknęła i odwróciła się od

niego .

- No przestań jestem duży umiem o siebie zadbać . Chłopak uśmiechnął się łobuzersko a Miona zachichotała . – Możemy już stąd iść ? Ten dom nie jest odpowiednim miejscem do rozmawiania i spędzania w nim czasu .

- Nie możemy stąd zejść . Zrobiłeś mega dziurę w schodach . Powinieneś schudnąć. Gryfonka zaśmiała się .

- Gdyby nie to ,że to piętro może się za chwilę zawalić już dawno byś leżała na ziemi i

błagała mnie o to bym przestał cię ….

- Mnie co ? Zapytała zaciekawiona.

- Dokończę ,gdy w końcu stąd zejdziemy .

- To się nazywa szantaż ,ale zgoda .

Fred uśmiechnął się do Miony i podał jej rękę . Ostrożnie zeszli po schodach i w końcu znaleźli się na parterze . Chłopak od razu się uśmiechnął . Cieszył się ,że w końcu zeszli z piętra strasznie się bał na nim stać ,ale nie mógł tego pokazać ani powiedzieć Hermionie w końcu z pozoru był odważny i męski .

- Już zeszliśmy więc może puścisz moją rękę i powiesz mi co byś mi zrobił ?                 

Zapytała z ciekawością w głosie Gryfonka .

- A no tak . Chłopak puścił rękę Miony – Co bym tobie zrobił hmmm no niech się zastanowię. Na przykład to . I w tym momencie Fred podniósł Hermionę , przerzucił ją przez ramie i szedł z nią w stronę wyjścia . Gryfonka tylko pisnęła z przerażenia i zaskoczenia .

- Fred ! Aaaaaa puszczaj . Fred . Gryfonka zaczęła go bić delikatnie pięściami o plecy.

- Jesteś pewna ,że mam cię puścić ? Wtedy spadniesz i się poobijasz .

- Fred . Hahahahahah . Proszę to nie jest zabawne !

- A jednak się śmiejesz .

- To jest śmiech połączony z rozpaczą. Proszę Fred ! Zaraz puszczę pawia .

- Nie zrobisz tego , poza tym jestem pewien ,że twój paw by pięknie komponował się z moim t-shirtem . Znowu się łobuzersko uśmiechnął .

- Fred proszę ! Gryfonka nadal nalegała mimo ,że jej się to podobało to chciała w końcu znaleźć się na ziemi.

- No dobrze ,ale coś za coś . Co dostanę w zamian ?

- Hmmmm niech no się zastanowię . Porządnego kopa w dupe . Zachichotała. A wtedy

chłopak ją mocno podrzucił po czym złapał nad biodrami i opuścił na ziemię .

-  Dziękuje . Chciała już odejść w stronę nory ,ale chłopak złapał ją za rękę i odwrócił

w swoją stronę .

- Coś za coś pamiętasz ?

- No dobra . Powiedziała niechętnie . – Co byś chciał w zamian ?

- Hmmm no nie wiem  , nie wiem . Moooże ….

- Może co ?

- Może buziak w policzek na dobry początek  ?

- Nie wiem co to ma znaczyć ,ale ok. Gryfonka lekko pocałowała chłopaka w policzek.

- Możemy już iść umieram z głodu , pewnie minęło kilka godzin .

- Ja tak samo . Uśmiechnął się łobuzersko i poszedł z Mioną w stronę nory . Gdy byli

już kilka metrów od nory nagle wybiegła Ginni i rzuciła się na Hermionę .

- Jeju jak się o ciebie martwiłam ! Gdzie ty tak długo byłaś !?

- Rozmawiałam z Fredem przyszedł do mnie ,gdy potrzebowałam towarzystwa ,

jednak samotność to nie najlepszy pomysł na rozwiązanie problemów .

- Mówiłam to Harremu ! Jednka czasami nie warto go słuchać.

- To może ja zostawię was same . Wtrącił Fred i wszedł do środka nory .

Ruda złapała Hermionę za ręcę i na nowo zaczęła rozmowę .

- Na pewno wszystko ok. ?

- Tak kochanie . Gryfonka uśmiechnęła się do przyjaciółki .

- To się cieszę . Ron chyba mocno przeżywa bo jak Harry był z nim pogadać to tylko

słyszał jak latają różne przedmioty po pokoju . Nawet go nie wpuścił .

- Ruda proszę nie wspominaj o nim , między nami skończone .

- Ja … ja przepraszam myślałam ,że to tylko zwykła kłótnia w końcu nie ściągnęłaś

bransoletki od niego . Powiedziała skruszona

- A  no tak , w sumie zapomniałam o niej . Przepraszam ,że zmieniam temat ,ale może

pomożesz mi się ogarnąć i pójdziesz ze mną na obiad bo umieram z głodu .

- No pewnie ! Ruda uśmiechnęła się , złapała Mionę za rękę i pociągnęła w stronę łazienki i pokoju .

           

        

Rozdział II

           

Gryfonka szybko przestała myśleć o Ronie . Jej złość już trochę opanowana dzięki rozmowie

z Rudą na nowo się odrodziła i chciała wybuchnąć . Zaczęła ją boleć głowa , musiała iść

szybko by uderzyć z taką siłą . Już chciała krzyknąć ,ale pomyślała ,że to tylko jej wina i ,że

pewnie wpadła na ścianę lub zamknięte drzwi . złapała sie za głowę i już chciała odejść ,gdy

usłyszała ten wesoły i jakże pozytywny głos.          

 - Uuuuu Hermiona lecisz na mnie . Niegrzeczna dziewczyna , wpada na mnie ,gdy chodzi z

moim bratem. Mi to w sumie nie przeszkadza ,wręcz się podoba ,ale tego się po tobie nie

spodziewałem . Znała ten głos ,ale nie wiedziała zbytnio do kogo należy , dopiero gdy

spojrzała w górę ujrzała ten śliczny , łobuzerski uśmiech.                      

- Fred ! Krzyknęła. - Mógłbyś uważać jak chodzisz ! Poza tym nie lecę na ciebie i nie zdradzam Rona !               

- Kochanie to ty na mnie wpadłaś nie ja na cb . Poza tym spokojnie tylko się śmieje . Znowu sie łobuzersko uśmiechnął i spojrzał jej w dekolt. Hermiona szybko zauważyła ,gdzie powędrował wzrok chłopaka i szybko mu wygarnęła ze złością .

 - Nawet jeśli to ja na ciebie wpadłam to ty tez mógłbyś uważać i mnie ominąć . A poza tym

nie mów tak do mnie ! Szybko sie odwróciła , zakryła dekolt i podeszła do stołu .Chłopak

oglądaj sie za nią .Tak ładnie wygląda ubrana w ciemno kakaową koszulę i szmaragdową

bransoletką z napisem HERMIONA , którą dostała od Rona i z którą się nigdy nie rozstawała

a która idealnie komponowała się z rzeczami ,które nosiła Gryfonka. Jej włosy były

rozwiązane, opadały na jej plecy. Nie mógł od niej oderwać wzroku . Tak bardzo chciał na

nią patrzeć. Chęć pragnienia i pożądania jej wzrastała dzięki dużemu  Po chwili sie otrząsnął

i uświadomił sobie o kim myśli , kogo pragnie . Odwrócił wzrok i podszedł do szafki z

płatkami kukurydzianymi . Jeszcze na chwile odwrócił wzrok w jej stronę ,ale gdy zobaczył

oburzonego Rona schodzącego po schodach od razu odwrócił głowę i podszedł do stołu by

zająć miejsce i zjeść śniadanie .Gryfonka usiadła obok Harrego . Uśmiechnęła sie do niego ,

           

- Dzień dobry Harry , jak się spało ?         

- Hej Miona , prawie w ogóle ,ale warto było . Uśmiechnął się i wziął grzya swojej kanapki – Wiesz ,gdzie jest Ginni ? Zawsze przychodzi z tobą .

- Zasiedziałyśmy się rozmawiając i Ginni szybko pobiegła do łazienki się ogarnąć a ja

zaproponowałam ,że zrobię nam nasze ulubione płatki .

- Jak chce to mogę ci pomóc. Wybraniec uśmiechnął się serdecznie i podał Hermionie rękę

by pomóc jej wstać od stołu i pójść z nią przygotować porcję płatków.          

Podeszła z Harrym do szafek z mlekiem i płatkami. Harry wziął mleko i płatki. Gryfonka

wyczyściła dwie miseczki i poszła z wybrańcem zająć miejce przy stole .

Wybraniec pomógł jej nalać mleko i wsypał płatki „ Zielone karmelki” do miseczek obu dziewczyn.

- Och Harry to płatki Ginni ja jem „Różowe florencje”

- Jeju Miona strasznie przepraszam. Zaraz przyniosę ci twoje płatki .

- Nie trzeba Harry , sama po nie wtanę i tak dziękuje za pomoc. Uśmiechnęła się i już

miała wstać gdy za sobą usłyszała głos.

- Może płatków  ? Odwróciła sie i zobaczyła łobuzerski i flirtujący uśmiech Freda .

Stał za nią i trzymał pudełko z różowymi florencjami . Juz chciała podziękować    

chłopakowi  ,że zaproponował jej płatki po które miała wstać ,ale w tym samym

czasie Ron rzucił sie na swojego brata z pięściami , powalając go ziemie . Pudełko

wypadło Fredowi z reki i spadło na podłogę a płatki rozsypały sie po całej kuchni .

Obsypały każdego. Ona sama miała kilka w swoich brązowych włosach . Ronald

usiadł na powalonego Freda , złapał go za jego t-shirt i już wziął zamach by go

uderzyć w twarz ,ale w tym czasie George rzucił sie na niego by pomóc Fredowi. Cała trójka

zaczęła sie tarzać po podłodze i w rozsypanych płatkach. Ron cały czas chciał uderzyć

Freda.George trzymał go z całej siły ,ale i tak Ronald wyrywał się i próbował oswobodzić.

Wkurzona Fred zachowaniem brata także miał ochotę go uderzyć już chciał mu walnąć w nos  

,gdy nagle do kuchni wpadła pani weasle'y i machnęła swoja różdżką wypowiadając zaklęcie

" conformo". Zaklęcie postawiło rona geogra i freda w pionie . Ich mama patrzyła na nich

swoim zabójczym wzrokiem.

- Co wyście tu narobili ?! . W końcu wybuchnęła .

- To jego wina . Odpowiedzieli równo bliźniacy pokazując na Rona.

- Taaaa zwalcie wszystko na mnie debile . Wymruczał Ron pod nosem

- Macie się natychmiast uspokoić i w spokoju znieść śniadanie ! Zawsze musicie coś

odstawić na pięć minut nie można was samych zostawić , zawsze problemy kłótnie i

bałagn.

- Przepraszamy mamo . Odpowiedzieli bliźniacy by załagodzić sytuację.

- Już dobrze , ale żeby to był ostatni wybryk na dzisiaj .

- Dobrze mamo . Ponownie bliźniacy odpowiedzieli chórkiem.

- A teraz siadać i jeść ładnie i w spokoju śniadanie.           

Cała trójka usiadła. A pani Weasley machnęła różdżką by cały bałagan ,który narobili

chłopcy się posprzątał po czym wyszła do ogrodu i nie wróciła .W tym momencie po

schodach zeszła Ginni . Nie przejmowała się bałaganem , nawet nie zapytała co się

stało – była pewna ,że to sprawka jej braci , podziękowała tylko Hermionie za

przygotowanie płatków i usiadła obok Harrego ,którego pocałowała w policzek na

powitanie.

- I tak macie szczęście ,że nie dostaliście od mamy po głowie. Zaśmiała się Ginni

wypowiadając te słowa do chłopaków.

- Żebyś ty zaraz nie dostała po głowie . Oburzony  Ron odpowiedział oschle.

 Ruda szybko ucichła i zaczęła jeść płatki przygotowane przez Hermionę.

- Hermiono przepraszam za tego debila zaraz przyniosę ci płatki . Wtrącił szybko Fred.

Początkowo Hermiona chciała podziękować za uprzejmość Freda ,ale gdy zobaczyła                              

naburmuszoną minę Ronalda szybko odpowiedziała :

- Ty już lepiej siedź bo znając was znowu coś odstawicie. Uśmiechnęła się i poszła po                 swoje płatki . Szybko wróciła do stołu i usiadła by zjeść płatki .              

Każdy był zajęty jedzeniem , tylko Ginni i Harry o czymś rozmawiali . Ron siedział            pochylony nad miską płatków a Fred siedział cicho i spokojnie co było nietypowym i    bardzo rzadkim zjawiskiem . W końcu spojrzenia Rona i Freda się spotkały.Spojrzenie zawsze łobuzerskie i skore do żartów i wygłupów zmieniło się w spojrzenie pełne nienawiści i zła. Ron już miał ochotę odezwać się do Freda ,ale ten go uprzedził .

 - Co ci odbiło ?! Zapytał Fred  Rona , który tylko prychnął na niego i wstał by wyjść z kuchni. W tym samym czasie Hermiona krzyknęła tak głośno ,że nawet Ginni i Harry pochłonięci rozmowę ze sobą zamilkli i spojrzeli się w jej stronę.

- RONALDZIE WEASLE'Y ! Masz zostać i przeprosić swoich braci oraz nas wszystkich za

bałagan !

Ron ze zdziwieniem spojrzał na nią i zaśmiał sie kpiąco w jej oczy. W tym momencie Hermiona nie wytrzymała . Wulkan złości ,który od początku dnia w niej kipiał nareszcie wybuchł.

- Jak ?Jak ty możesz .... ?! Co sie z tobą stało ? Nawrzeszczałeś na Ginni ,mimo ,że nic nie zrobiła , teraz naskakujesz z pięściami na Freda , mimo ze tez nic nie zrobił ! Co się z tobą stało ?!

- Tak broń ich , bo przecież sami nie umieją .

- Wcale ich nie bronię , po prostu mówię jak jest , nie wiem co ci się stało , miałeś taki dobry

humor !

- Moje kochane rodzeństwo się stało .

- Oni ci nic nie zrobili to ty na nich naskakujesz !           

- Taaa dobra daj spokój . Odpowiedział oschle i już miał ochotę wyjść ,gdy nagle

zatrzymał go głos Hermiony.

-Nie rozumiem cie Ronald i nigdy nie zrozumiem !

- To nie nowość , często niczego nie rozumiesz. Odpowiedział sucho i bez emocji .

W tym momencie coś w Hermionie pękło.

- Wiesz ….. wiesz ty co ? Ja przynajmniej się staram i nie wyżywam się na innych tak

jak ty ! Jesteś nieczułym palantem !           

Gryfonka wstała i wybiegła do ogródu z płaczem .Ron nie zareagował tylko stał jak

wryty. Bardzo zraniły go słowa Hermiony ,ale nie dał tego po sobie poznać .

Wzruszył ramionami i poszedł na górę .Ginni w tym momencie wstała ,ale harry

złapał ją za rękę.

 - I tak nic nie zdziałasz .           

- Harry ja muszę iść …. Ona cierpi .            

- Ona potrzebuje teraz samotności …. Uwierz mi.             

Ginni ponownie usiadła i tylko westchnęła. W tym momencie Fred wstał od stołu

krzyknął do rona -Jesteś glupi ! Po czym wybiegł do ogrodu w poszukiwaniu

hermiony . 

Przepraszam ,że moje rozdziały są takie krótkie ,ale na razie nie mam jeszcze zbytniej umiejętności to rozwijanie pomysłów ,które rodzą się w mojej głowie :/ ~

~~Nika~~

Rozdział I

Był rześki , słoneczny poranek. promienie słońca przebijały sie przez szpary pomiędzy

firanami ,padając na twarz gryfonki i lekko ,ale przyjemnie ogrzewając  jej policzki.

Hermiona wybudzona ze snu powoli otworzyła oczy. Mimo ,że słońce ją raziło to i

tak ucieszyła sie ,ze jest słoneczny dzień przez co nabrała lepszego humoru , bardziej

optymistycznego.  Nastrój poprawiała jej także świadomość , że śpi obok niej jej Ron

, jej chłopak ,którego tak bardzo kochała możliwe ,ze dlatego ponieważ był jej

przyjacielem przez ponad 5 lat , dopiero w wakacje podczas jej pobytu w norze

zaiskrzyło pomiędzy nimi i postarali sie spróbować być ze sobą , mimo ,że często się

kłócili zawsze wracali do siebie. Kujonka lekko odwróciła głowę by spojrzeć na jej

słodkiego ,  śpiącego rudzielca z ,którym spędzała ostatnio cały czas. Zawsze obok

siebie siadali , razem jedli , spali myli się ( tylko podczas  kąpieli byli osobno ) a i tak

nie miała go dość. Ronald był pogrążony w śnie. Oczy miał zamknięte. Jego rude

włosy lekko opadały na jego dziecięca twarz ,która tylko podczas snu wyglądała tak

słodko , gdy młody Wesley był na nogach wyglądał bardzo męsko, często sie

uśmiechał ,ale i tak jego męskość przebijała dziecięce poczucie humoru przez co jego

twarz przybierała bardziej poważnego a jakże przystojnego wyrazu . Patrzyła tak

jeszcze przez moment . Nie mogła sie na niego napatrzeć . Kochała go , bardzo.

Pragnęła jego dotyku i jego obecności . Przy nim czuła sie bezpiecznie , jak w

rodzinnym domu przy rodzicach. Powróciła do swojego poprzedniego ułożenia. Teraz

patrzyła w biały sufit i rozmyślała o tym co Ginny i Harry robili wieczorem . Było

pewne ze spędzili go razem ,ponieważ ruda nie wróciła na noc dzięki czemu gryfonka

mogła spać z Ronaldem. Rozmyślała tak jeszcze przez dobre 10-15 minut . Z jej

rozmyśleń wyrwał ją ciepły dotyk ust Rona na jej policzku .

-dzień dobry .

Odwróciła sie i uśmiechnęła do niego promiennie .

- cześć kochanie . Ponownie dał jej buziaka w policzek i odgarnął jeden kosmyk jej włosów

za ucho.

- Słodko spałeś . Spojrzała mu głęboko w oczy i pocałowała w usta.

- Ponieważ spałem obok tak ślicznej dziewczyny , twoja obecność sprawia mi ogromną

przyjemność. Uśmiech​nął  sie do niej i pocałował ją w czoło , po czym spojrzał jej w

oczy i  ucałował w jej zawsze zimny nos.

– Ktoś tu chyba ma dobry humor .

Dziewczyna uśmiechnęła się, a Ron puścił do niej oczko.

- Tak. Odparła Gryfonka - Cieszę się ,że wracamy do Hogwartu i ,że spotkamy swoich

znajomych ,         nauczycieli i innych ludzi. To już szósta klasa , jak ten czas szybko

minął , za rok będziemy najstarsi , młodzi będą patrzeć na nas z szacunkiem. Może

zostaniemy perfektami i będziemy mieli własne dormitoria , może nawet koło siebie i

będziemy mogli razem spać. Gryfonce zaczęły się błyszczeć oczy , była

podekscytowana ,że to co mówi ,może stać się prawdą już za rok . Jej szczęście nie

trwało jednak długo.

- Hermiona ja ….. . Zawahał się przez moment ,ale mówił dalej. – Ja i Harry , nie gniewaj się

,ale my ….. my postanowiliśmy ,że nie wrócimy na siódmy rok do Hogwartu . I

postanowiliśmy ,że poświęcimy ten czas na szukanie horkruksów i obmyślenie planu

na zniszczenie Sama-wiesz-kogo .

Gryfonka nie mogła uwierzyć w to co usłyszała. Była w szoku. Gwałtownie się podniosła do

pozycji siedzącej zrzucając rękę Rona z jej policzka. Chciała krzyczeć , uderzyć

kogoś lub coś , co kol wiek byle by rozładować emocje ,które właśnie się w niej

obudziły . Chciała mu wygarnąć co o tym myśli ,ale zamiast tego udało jej się tylko

wybełkotać ciche i pełne smutku – Cccc…..co ?

- Miona nie gniewaj się . Ronald położył rękę na jej ramieniu i chciał ją mocno przytulić ,ale

Gryfonka odrzuciła gwałtownie jego rękę . – Proszę zrozum , kocham cie . Harry

kocha cię jak siostrę my …. My nie chcieliśmy ci o tym nic mówić i cię zabrać ze

sobą ponieważ uważamy ,że to niebezpieczne a ….. no a my … my po prostu nie

chcemy żeby tobie coś się stało , poza tym gdybyśmy wzięli ciebie Ginny też by

chciała z nami iść ….. zrozum to zbyt niebezpieczne . A my z Harrym damy sobie

radę sami nie narażając nikogo .

Gryfonce zaczęło się zbierać na płacz . Uważała to za słodki gest , że się o nią martwią ,ale i

tak była wściekła ,że chcieli ją zostawić i to bez słowa . Ron widząc jak dziewczynie

napływają łzy do oczu mocno ją przytulił , ręką podniósł jej podbródek przez co była

zmuszona spojrzeć mu w oczy.

- Miona kochanie. Zrozum nie wiem co bym sobie zrobił ,gdyby tobie coś się stało ! Pewnie

sam bym sobie coś zrobił z bólu i rozpaczy po twojej stracie , bym obwiniał siebie za

to i Harrego ,że się zgodził cię wziąć . KOCHAM CIĘ rozumiesz ? KOCHAM i nie

pozwolę by coś ci się stało , dlatego błagam cię Miona błagam zostań w Hogwarcie za

rok i nie jedź z nami .

Gryfonka nie wytrzymała i zaczęła płakać to był tak wzruszający moment . Ron był taki

kochany ,że się o nią tak troszczył . Hermiona przestała być zła na chłopaków i

mocno wtuliła się w tors Ronalda . Chłopak odwzajemnił gest i jeszcze mocniej ją do

siebie przytulił .

- Kocham cię Ronald. Powiedziała to tak cicho i przez płacz ,że chłopak ledwo zrozumiał jej

bełkot .

- Ja ciebie też Miona . Ponownie podniósł jej podbródek i pocałował delikatnie a jakże

namiętnie w usta . – Połóżmy się jeszcze na moment . Wykończyłaś mnie dzisiejszej

nocy . Ron uśmiechnął się i położył na łóżku po czym podniósł rękę do góry , i

podparł  nią swoja głowę . Pokazał jej gestem by sie do niego przytuliła. Dziewczyny

nie trzeba było długo namawiać , od razu wtuliła sie do niego . Jego ciało było tak

cieple i przyjemne. Bardzo lubiła obok niego tak leżeć jednak jeszcze bardziej lubiła

dotyk jego ust ,tych słodkich ust , które prawie co dziennie miała przyjemność

całować .Leżeli tak w ciszy przez jakiś moment , przytuleni do siebie . Ron zamknął

oczy . Pogrążył się w marzeniach. Hermiona widząc jak na twarzy chłopaka pojawia

się uśmiech odezwała się do niego .

- Ron ? zapytała nieśmiało .

- Tak kochanie . Odpowiedział w miarę szybko .

- Przepraszam ,że wczoraj cie wykończyłam. Zrobiła minę skruszonej dziewczynki , którą

przyłapano na gorącym uczynku by jej słowa nabrały większego znaczenia - Nie

musisz przepraszać , było bardzo miło  . Uśmiechnął sie uroczo jak to tylko on umiał i

pocałował ja w czoło .Gryfonka wtuliła sie w jego jeszcze mocniej i czulej niż

poprzednio .

- O czym myślisz . Zapytała i spojrzała mu w oczy .

- O tym jakim jestem szczęściarzem .

Gryfonka od razu sie ożywiła i rozweseliła .Usiadła na kroku swojego chłopaka. Nachyliła

sie nad nim tak mocno ,ze oczy Rona mogły swobodnie patrzeć na dekolt dziewczyny

w jej koszuli nocnej. Koszula była tak zwiewna ,ze od razu opadła i ukazała

chłopakowi jej gołe piersi . Ron delikatnie sie uśmiechnął . Dziewczyna skierowała

sie lekko do niego . Ustami musnęła najpierw jego usta , potem jego policzek po

czym skierowała sie do jego ucha .

- Jesteś słodki Ronaldzie Weasley . Wyszeptała tak cicho a tak dokładnie ,że chłopak od razu

zrozumiał o co chodzi .Kujonka spojrzała jeszcze w jego oczy , po czym poczuła jak

Ronald przekręcił się a ona  razem z nim i teraz to on był nad nią a ona pod nim .

Dziewczyna cicho jęknęła .Ich ciała były tak blisko siebie . Czuli swoje oddechy na

twarzach. W  końcu złączyli sie w pocałunku Ich języki złączyły sie i zaczęły taniec

zmysłów . Muskały sie potem mocno dotykały . Było to bardzo podniecające i

przyjemne . Gryfonka objęła dłońmi jego twarz , potem jedna dłonią objęła jego gęste

, rude włosy . Drugą ręka zaczęła go delikatnie drapać po plecach tak jak on lubił

najbardziej . Ron zaczął ją całować namiętnie po szyi . Kujonka zaczęła głośniej

oddychać powstrzymując sie od jęków ,które mogliby usłyszeć mieszkańcy nory .

Rudy zdjął ramiączko koszuli z jej ramienia , głaszcząc ją ręka po nogach . Jechał

coraz wyżej , wiedział ze jej sie to podoba . Gryfonka była juz prawie naga , jej

koszula zwisała teraz tylko na jednym ramiączku. Wystarczył jeden ruch chłopaka i

została by ona pozbawiona ubrania . Ron był tylko w swoich czerwonych bokserkach

ze złotym paskiem i napisem QUDDITCH na dodatek bardzo obcisłych co jeszcze

bardziej podniecało Hermionę. Na razie tylko pieścili swoje ciała . Nie spieszyli sie z

ich pierwszym razem ,ale mimo wszystko oboje chcieli to bardzo zrobić . Czekali

tylko na odpowiedni moment . Często dochodzili do momentu w którym byli pewni ,

że to zrobią ,ale zawsze ktoś im przeszkodził . Tym razem było tak samo . Nagle do

ich pokoju wpadła Ruda promieniejąc z uśmiechem od ucha do ucha .Hermiona

szybko odrzuciła Rona , wstała i poprawiła koszule . Ginny stała jak wryta .

Wiedziała ze śpią razem i miedzy nimi cos jest ,ale nigdy nie chciała przyłapać

swojego brata w nieprzyzwoitym momencie . Jej uśmiech zamienił sie na szok .

Szczęka jej opadła ,ale nic nie mówiła .Ron nie wiedział na początku o co chodzi i

dlaczego go dziewczyna odrzuciła z taka siła a jednak delikatnością by mu nic nie

zrobić . Po momencie dopiero sie odwrócił i ujrzał swoja siostrę stojącą w drzwiach .

- Gi ... gi .... ginny . To to tooo nie tak ,serio . Wybełkotała  Hermiona .

- Po co tu wchodziłaś. Miałaś być z Harrym ! Krzyknął gwałtownie Ron wkurzony

zachowaniem siostry .

Ginni nic nie odpowiedziała , tylko zamknęła drzwi i wybiegła z płaczem .

- Ginni ! Krzyknęła Hermiona i wybiegła za nią z łzami w oczach . Ron leżał jak wryty , nie

rozumiał dlaczego hermiona za nią wybiegła zamiast zostać z nim , To była wina jego

siostry a nie ich . Mogła zapukać a nie wchodzić bez zgody .

- Ginni zaczekaj , Ginni błagam poczekaj to nie tak ! Krzyknęła hermiona by zatrzymać

swoja przyjaciółkę .Gryfonka w końcu dogoniła ruda i złapała ją za ramie szlafroka .

Ginni zatrzymała sie , po czym wpadła z płaczem w objęcia hermiony. Kujonka

przytuliła mocno ginni próbując ją uciszyć , by przestala płakać . Widok jej plączącej

przyjaciółki bolał ją tak bardzo . Nigdy nie chciała by ginni była smutna z jej powodu

a co dopiero płakała. Zrobiła by dla Rudej wszystko byle by ja pocieszyć.

- Ciiii blagam ginni nie płacz . Proszę cię , kochanie zrób to dla mnie . Do niczego nie doszło

, wiem ,ze to dla ciebie  trudne i niezręczne . Gryfonka przytuliła ją jeszcze mocniej i

zaczęła głaskać po głowie .

- Nie to moja wina . Miona nie musisz przepraszać to ja weszłam bez pukania . Wybacz

proszę . Mówiła to przez płacz ,ale powoli juz sie uspokajała .

- Ron to świnia , wybacz ze cie tak potraktował . Powiedziała gryfonka mocno oburzona

zachowaniem swojego chłopaka .

- On zawsze taki jest , poza tym ma racje . Odpowiedziała ginni głosem normalnym ,lecz

smutnym .

- Ruda jesteś dla mnie jak siostra . Nigdy nie pozwolę cie tak traktować , nawet twojemu

bratu. Miona przytuliła ją mocno , pocałowała w czoło i powiedziała ,że juz wszystko

dobrze . Zaproponowała by ruda poszła sie ogarnąć a ona będzie na nią czekać przy

stole w kuchni .

Ruda tylko pokiwała głową już miała zamiar pobiec na górę ,ale nagle powiedziała – Miona

jeszcze raz przepraszam ,że wam przeszkodziłam

- Ginni nie masz za co przepraszać . Uśmiechnęła się pogodnie do Rudej . Ruda

odwzajemniła uśmiech .

- Ginni ? Zapytała nieśmiało Hermiona

- Ruda popatrzyła na Herminę pytającym wzrokiem

- Co Miona ?

- Musisz mi jako rekompresata opowiedzieć jak było u Harrego. Gryfonka uśmiechnęła się łobuzersko i chciała powiedzieć do zobaczenia na śniadaniu ,gdy nagle Ginni jej przeszkodziła.

- Jest jeszcze trochę czasu do śniadania . Jak chce to mogę ci teraz opowiedzieć . Uśmiechnęła się . Oczy jej zabłyszczały i usiadła na schodach . Gryfonka usiadła obok niej .

- Opowiadaj . Powiedziała zaciekawionym głosem . Bardzo chciała usłyszeć o przeżyciach Rudej z Wybrańcem .

- No więc co chcesz wiedzieć ?

- Wszystko ! Ze szczegółami proszę.

- No więc było ….. było magicznie . Harry jest taki delikatny i czuły . Nie namawia na siłę zawsze się pyta czy wszystko ok. Nigdy nie wykonuje zbyt gwałtownych ruchów a jednak jest taki namiętny i widać ,że mnie pragnie , potem to już chyba wiesz co się działo . Oczy Rudej zabłyszczały jeszcze bardziej podekscytowane samym wspomnieniem o dzisiejszej nocy spędzonej z Harrym. – A jak twoja noc z Ronem ?

W tym momencie Hermionie zszedł uśmiech z twarzy ,ale nie chciała tego okazać więc uśmiechnęła się sztucznie by jej przyjaciółka nie połapała się o co chodzi .

- Było …. Hmmmm bardzo ciekawie . Siedzieliśmy w pokoju i uczyliśmy się . Ron ma problemy z transmutacją więc trochę mu pomagałam. Potem ,gdy zaczęło się robić ciekawie , nagle dymiące kartofelki wparowały do naszego pokoju . Podejrzewamy ,że to nowy wynalazek bliźniaków i ,że chcieli zrobić nam psikusa i przy okazji go przetestować . Szybko wyszliśmy z pokoju bo nie dało się usiedzieć w tym dymie i poszliśmy do ogrodu . Pokazałam Ronowi parę konstelacji gwiezdnych . Było bardzo romantycznie ,ale nic się nie działo , tylko się wygłupialiśmy. Mieliśmy wojnę na siano , potem zaczął mnie gonić po całym ogrodzie bo nie chciałam mu dać buziaka pod warunkiem ,że mnie nie złapie . W sumie nic specjalnego ,ale jednak było miło . W końcu ,gdy mnie złapał to usiedliśmy zmęczeni i zasnęłam w jego ramionach po czym Ron zaniósł mnie do pokoju .

- Musiało być bardzo śmiesznie. Wyobrażam sobie jak Harry goni mnie po całym ogrodzie by dostać jednego buziaka . Ginni zachichotała.

Dziewczyny rozmawiały jeszcze przez moment po czym Hermiona spojrzała na zegarek. Śniadanie zaczęło się 5 minut temu a ona nie była nawet ubrana. Dziewczyny pospiesznie wstały .

- Leć się ogarnąć do łazienki a ja przygotuję nam nasze ulubione płatki .

- Dziękuje Miona jesteś kochana . Ginni szybko pobiegła w stronę łazienki .

Gryfonka odetchnęła i poszła w stronę kuchni . Rozmowa z Ginni bardzo jej pomogła jednak nadal była zła na Ronalda. Jak on mógł. potraktować tak siostrę ? Zadawała sobie w kółko to samo pytanie idąc w stronę kuchni ze spuszczoną głową . Nagle wpadła na coś , kogoś  twardego i prawie się przewróciła .